سلام عزیزان

ایندفعه یک شعر از شادمهر گذاشتم که خیلی این شعرو دوست دارم

يك روز يه باغبوني یك مرده آسموني
نهالي كاشت ميونه باغچه ي مهربوني
مي گفت سفر كه رفتم يه روز دو روزگاري
اين بوته ي ياسه من ميمونه يادگاري
هر روز غروب عطره ياس تو كوچه ها مي پيچيد
ميونه كوچه باغا بويه خدا مي پيچيد
.
.
.
اونايي كه نداشتن از خوبيا نشونه
ديدن كه خوبيه ياس باعثه زشتيشونه
عابر هاي بي احساس پا گذاشتن روي ياس
ساقه هاشو شكستن آدم هايه نا سپاس
.
.
ياسه جوون برگ اون تكيه زدش به ديوار
خواست بزنه جوونه اما سر اومد بهار

يه باغبونه ديگه شبونه ياسو برداشت
پنهون ز نامحرما تو باغه ديگه اي كاشت
هزار ساله كوچه ها پر ميشه از عطره ياس
اما مكانه اون گل مونده هنوز ناشناس

***********************

من آن گل لاله بودم

باد وحشی پرپرم کرد

آتشی بودم تو صحرا

... عشق آمد خاکسترم کرد