:خب واسه ی شروع این شعرو که خودم درستش کردم رو براتون میزارم

اي كاش عاشق نبودم

عاقل و بالغ نبودم

غرق حقايق نبودم

مثله يه قايق نبودم

كه تو دريايه بزرگه عشق

تنها و لايق نبودم

ميخوام بيام ، پيشت خدا

كه  من دارم گلايه ها

از نبودن جوانه ها

از درد دله اين عاشقا

از شكستن اين آدما

كم شدنه شقايقا

خيلي دارم گلايه ها

خيلي دارم گلايه ها

اين هم يك عكس ديگه كه هم خودم با گوشي از تو دانشگاه گرفتم وهم خودم ويرايشش كردم و

.اين گل رو به تموم دوستان خوبم كه ما رو در نظرات شرمنده كردن تقديم مي كنم

مخصوصا سارا عزيز

اوني كه يه وقتي تنها كسم بود

تنها پناهه دله بي كسم بود

تنهام گزاشتو ، رفت از كنارم

از درد دوريش من بي قرارم

خيال مي كردم ، پيشم ميمونه

ترانه عشق واسم ميخونه

خيال ميكردم يه همزبونه

نمي دونستم نا مهربونه

با اينكه رفته اما هنوزم

از داغه عشقش دارم ميسوزم

فكرو خيالش همش باهامه

هر جا كه ميرم جلو چشامه

دلم ميخواد تا ، دووم بيارم

رو درد دوريش مرهم بزارم

اما نميشه ، راهي ندارم

نميتونم من طاقت بيارم